San Pietro in Guarano

negli anni '60 . . . e dintorni


a cura di Franco Raffaele Clausi e Pietro Veltri - Webmaster: StephanuS


 

 

 

 

I tammurri

 

 Quannu la sira prima de ‘na festa

tu te pripari a jìre ‘ntra lu liettu

sicuru ‘e fà ‘nu suonnu finu a iurnu

voni rire c‘un ‘nt’ à fattu buonu i cunti

‘ccu ‘u suonu matutinu de i tammurri.

 

Venenu a ‘u priestu sutta la finestra

propiu quannu, ‘ntra ‘u càvvuru de ‘e cuverte,

volissi rare a ‘u munnu chi sa ‘cchiri

‘ppe ‘n’atru quartu ‘e ura de dormire.

 

E sonanu… e sonanu… e sonanu…

e sonanu ancora…

 

“Va bè”, rici , ‘ccu l’uocchj mienzi chjusi,

“oramai ca ‘u suonnu sinn’eni mienzu iutu

sentimune ‘na picca ‘e ‘ssa sonata…

tantu è questione ‘e dui o ‘ttrj’ minuti!”

 

‘Ppe ‘mprima pare bietru, sa cum’eni,

chiru vattire ‘nzanu ‘e mazzareddre

runa a lu core ‘n’ armunia servaggia

ma doppu, quannu chiri ‘ttrj’ minuti

se fanu n’ura e ‘u suonu è sempe ‘u stessu,

nu’ ‘bbasta ca te muzzichi ‘e cuverte

‘ppe ‘rrare ‘a mala fine a ‘ssu cunciertu.

 

Quannu ‘cchjù tardu sienti ‘e l’anta ‘e ‘a porta:

“Pì, cchi sonamu?”, “Cà, la diciessette…”

nò… nò…, nu’ ‘nsuspirare troppu priestu

sicuru de sentire atru vattìre:

‘ppe i tammurrari chissu voni rire

de fare, ‘cchjù furiusi, sempe ‘a stessa.

 

 <- - - - Lista

 

 

                                                                                     

 

 

francoraffaeleclausi@tele2.it - veltripietro@virgilio.it - stephanus89@hotmail.it

Tutti i diritti riservati 2007-2008 - Sito ottimizzato 800 x 600